Szarlatan to ktoś, kto zwodzi ludzi swoimi rzekomymi umiejętnościami lub uzdolnieniami, ale w przypadku tego instrumentu jest trochę na opak. Wygląda niepozornie, przy pierwszym kontakcie robi przeciętne wrażenie, ale umiejętnie zastosowany pozwala uzyskać bardzo ciekawe efekty. Pierwsza sprawa – brak presetów. Ale to tylko pozory, bo po wczytaniu towarzyszącego pliku FXB uzyskujemy dostęp do szeregu brzmień fabrycznych. Druga sprawa – presety są słabiutkie. Dlatego trzeba zadać sobie trudu i trochę pokręcić. Instrument bardzo ładnie reaguje na edycję i dzięki swej prostej konstrukcji szybko pozwala uzyskać oczekiwany efekt. Trzecia sprawa – brak efektów i surowe brzmienie. Pierwsze obchodzimy stosując zewnętrzne wtyczki (ja użyłem przepadzistego pogłosu Valhalla Shimmer oraz korektora PSP NobleQ i limitera LoudMax), a z drugim dajemy sobie radę układając warstwowo dwa lub trzy Szarlatany, z lekko odstrojonymi oscylatorami.
Syntezator raptem kilka dni temu pojawił się na KVR, a już wokół niego zrobiło się mnóstwo szumu - wątek na jego temat liczy sobie kilkanaście stron… To jeszcze beta (instrument w wersji VST dla Windows pobieramy stąd), ale moim zdaniem wygląda ciekawie. Mocne trzy gwiazdki.
Stephan Hotto jest specjalistą w zakresie DSP, który na swojej stronie internetowej od czasu do czasu publikuje bezpłatne wtyczki VST/AU pisane w oparciu o język programowania Java (w katalogu z plug-inem znajduje się konwerter jVSTwRapper). Jego procesory mają prostą grafikę, ale tkwi w nich spory potencjał brzmieniowy. Najnowszym jego produktem jest wtyczka Spring Reverb dla komputerów Windows i Mac OS X, emulująca pracę pogłosu mechanicznego bazującego na sprężynach. Użytkownik ma do dyspozycji trzy odczepy, regulację czasu pogłosu, proporcji między sygnałem czystym a przetworzonym oraz regulację wzmocnienia. Wtyczka pracuje w trybie mono z 64-bitową rozdzielczością wewnętrzną (zgłasza się jako wtyczka 32-bitowa) i próbkowaniem do 192 kHz. Wersję dla Windows pobieramy stąd, a wersję dla Mac OS X stąd.
Procesor jest dość żarłoczny jeśli chodzi o moc obliczeniową. W moim przypadku pojawiły się też problemy z odświeżaniem grafiki, więc zwróćcie na to uwagę w Waszych komputerach. Mimo wszystko postanowiłem o niej napisać, ponieważ wtyczka ta w interesujący sposób emuluje sprężynę pogłosową, zwłaszcza przy krótkich czasach, kiedy to słychać typowe dla tych urządzeń „plumkanie” w przypadku sygnałów o charakterze impulsowym. Ode mnie trzy gwiazdki.
Intro to bezpłatny instrument VST dla Windows (pobieramy go stąd) opracowany przez Borisa Kowalewa i stworzony w oparciu o aplikację Synth Edit. Może pracować w trybie monofonicznym i polifonicznym generując dźwięk na drodze syntezy sygnału z czterech oscylatorów, z których każdy oferuje 64 próbki przebiegów. Do tego można dodać szum, a całość obrobić za pomocą dwóch filtrów z kompensacją poziomu oraz aż dziesięcioma modułami obwiedni ADSR. Do tego dochodzi sekwencer 16-krokowy, bramka typu transgate 4×16, bramka obwiedni 8×16 oraz blok efektów z chorusem, delayem i korekcją. Całość wygląda na instrument ukierunkowany na tworzenie nowoczesnych gatunków muzycznych silnie zorientowanych rytmicznie. I tak w istocie jest – szereg brzmień prezentuje się naprawdę świeżo i po kilku chwilach poświęconych na edycję można uzyskać kilka ładnych barw. Syntezator jest jednak trochę ociężały, a przesadnie głęboko ustawiony delay na wszystkich niemalże presetach psuje trochę ogólnie pozytywny obraz instrumentu. Trzy gwiazdki.
DSK, czyli Victor Marquez, oferuje szereg bezpłatnych instrumentów tworzonych za pomocą programów SynthEdit i SynthMaker dla komputerów z systemem Windows. Victor wykazuje ostatnio spore ożywienie i co rusz pojawiają się jego nowe produkcje. Aktualnie mamy na tapecie syntezator DSK Darkness Theory 3 (pobieramy go stąd). Wyposażony w 3 oscylatory bazujące na 72 próbkach każdy, 3 filtry i 3 LFO pozwala na wykorzystanie pełnej automatyki w odniesieniu do parametrów, reaguje na velocity i udostępnia użytkownikom ponad 30 presetów. Instrument wydaje z siebie mroczne, bulgoczące dźwięki, które mogą znaleźć różnego typu zastosowanie, z muzyką ilustracyjną włącznie. Darkness Theory nie jest przesadnie żarłoczny jeśli chodzi o moc obliczeniową, choć nie radzę uruchamiać więcej niż 4 instancje. Koniecznie na wyjściu należy włączyc jakiś limiter – niektóre presety generują sygnał dobrze ponad +7 dB. I jeszcze jedno – kilka brzmień ułożonych warstwowo daje lepszy efekt niż pojedyncze barwy, którym trochę brakuje nadzienia. W sumie mocne trzy gwiazdki.
Alphatron to nowy, bezpłatny syntezator H.G. Fortune, którego twórcą jest Guenter Hager (instrument pobieramy stąd – do wyboru kilka odmian kolorystycznych interfejsu). Instrument bazuje na komercyjnym syntezatorze Alphatron Pro, od którego zapożyczył strukturę i rozwiązania układowe. Alphatron oferuje trzy oscylatory, przy czym źródłem dźwięku w trzecim są sample (do wyboru 80 różnych próbek). Poza tym jego struktura przypomina tę, jaką znajdziemy w klasycznych instrumentach Moog czy Prophet. Do tego dochodzi też moduł sekwencera krokowego uruchamianego oddzielnym poleceniem startu.
Bolek, a powiedz „rebus”! A Bolek miał trudności z wymową „r”, i na przykład na traktor mówił „tjaktoj”. To oczywiście klasyka, czyli Z tyłu sklepu Kabaretu Tey. Tak mi się jakoś skojarzyło… A Erebus to jeden z czynnych wulkanów u wybrzeży Antarktydy.
Ten akurat konkretny Erebus to najnowszy syntezator autorstwa Benoit Serrano (instrument w wersji VST dla Windows pobieramy stąd). 16-głosowa polifonia, pełna implementacja MIDI, pokładowy arpeggiator (w wyjściem MIDI do sterowania innych instrumentów) – to podstawowe funkcje tej wtyczki. Na pokładzie mamy trzy oscylatory, modulacją zarządza macierz 7×10, do tego chorus, filtr i obwiednie oraz niebrzydki interfejs. Czytaj dalej
Wolfgang Krumme, szerzej znany jako WOK, jest ostatnio wyjątkowo płodny programistycznie i dość często raczy nas swoimi darmowymi wtyczkami. Teraz mamy na warsztacie darmowy pogłos SimpRev (pobieramy stąd). Jedyne ograniczenie to dość irytujący, pojawiający się przy byle okazji ekran z prośbą o zasilenie konta Wolfganga dowolną sumą pieniędzy. Jeśli ktoś już się bardzo mocno wku… zdenerwuje, to proponuję przełączyć w DAW tryb natywnego interfejsu wtyczek (w Reaperze klikamy przycisk UI w oknie obsługi wtyczek) i po problemie.
Rurik Leffanta z firmy Xoxos, zachęcony pojawieniem się wtyczki WOK Frequency Shifter, stworzył plug-in Weaver Frequency Shifter (pobieramy stąd), służący do odstrajania dźwięku sterowanego wbudowanym generatorem LFO. Wtyczka z gatunku prostych i nieszkodliwych, ale za to zabawnych i niekiedy zaskakujących. Czytaj dalej
Analogue Mini (pobieramy go stąd) to najnowszy syntezator VST dla Windows spod znaku Minimal System Instruments. Nazwa może sugerować jakiś związek z Minimoogiem, ale tak nie jest. Dwa proste oscylatory, filtr, obwiednia filtracji oraz głośności, delay (niestety bez funkcji synchronizacji do tempa), przesterowanie, pogłos i ciekawie rozwiązane LFO. Jego ustawianie przypomina funkcję programowania sekwencera krokowego, co sprawdza się szczególnie w przypadku rytmicznych padów.
Główna wada Analogue Mini jest bardzo typowa dla bezpłatnych syntezatorów: fatalne presety, które w żaden sposób nie ukazują prawdziwego potencjału tego instrumentu. Samodzielnie można natomiast ustawić na nim naprawdę ciekawe brzmienia, zwłaszcza jeśli wykorzystamy automatykę. Czytaj dalej
Francuska ekipa spod znaku Pianovintage udostępniła bezpłatny instrument VST o nazwie 1984 (Windows, pobieramy go stąd), będący emulacją najprostszych syntezatorów analogowych z lat osiemdziesiątych. Konstrukcja jest prosta jak przysłowiowy cep: dwa oscylatory z czterema podstawowymi przebiegami, regulacją odstrojenia (precyzyjnie i w oktawach) oraz własnymi regulatorami głośności, filtr i obwiednia ADSR, chorus, delay, panorama i głośność wyjściowa. Moim zdaniem w tej formie jego brzmienie bardziej przypomina instrumenty typu piano-string i ambitniejsze organy niż syntezatory np. Mooga (choć mamy tu do wyboru kilka emulacji filtrów drabinkowych Boba), ale być może autorzy mieli co innego na myśli. Czytaj dalej
Meesha przygotował dla nas zrealizowaną w oparciu o Synth Edit prostą wtyczkę typu delay, emulującą pracę taśmowego echa analogowego (Windows, pobieramy stąd). Procesor charakteryzuje się mocno obciętym pasmem sygnału powtarzanego (bez regulacji jego brzmienia), do którego dodawane są wszelkiego rodzaju zniekształcenia nieliniowe, szumy, nierównowierności przesuwu wirtualnej taśmy i tym podobne analogowe smaczki, kiedyś przeklinane przez wszystkich użytkowników, a dziś tak lubiane… Czytaj dalej
Firma Saltline Audio Solution ma na swoim koncie doskonały kontroler efektów do gitary FreePlayer, który wbrew nazwie wcale nie jest darmowy. Darmowy jest natomiast syntezator Ichi, który – razem z nową wersją strony Saltline – ukazał się właśnie w Sieci. Ichi Version 2 całkowicie różni się od wersji pierwszej, choć w dalszym ciągu jest to syntezator typu wirtualny analog. Nie do końca jestem przekonany do interfejsu graficznego, który jakoś nie przemawia do mojego poczucia estetyki, choć niewątpliwie widać tu jakąś oryginalną myśl graficzną. Za to sam syntezator daje duże możliwości w zakresie kreacji brzmienia. Czytaj dalej
AcquaVox to pierwszy produkt z nowej serii samodzielnych procesorów napędzanych silnikiem Nebula, jednym z ciekawszych narzędzi do przetwarzania sygnału z użyciem technologii splotu. Sam AcquaVox jest całkowicie bezpłatny, a jego zadaniem jest emulacja znanego przedwzmacniacza firmy Manley – VoxBox. Procesor dostępny jest dla systemów Windows (także 64-bitowych) oraz OS X, i można go pobrać po wcześniejszej rejestracji na stronie Acustica. Czytaj dalej
Szarlatan to ktoś, kto zwodzi ludzi swoimi rzekomymi umiejętnościami lub uzdolnieniami, ale w przypadku tego instrumentu jest trochę na opak. Wygląda niepozornie, przy pierwszym kontakcie robi przeciętne wrażenie, ale umiejętnie zastosowany pozwala uzyskać bardzo ciekawe efekty. Pierwsza sprawa – brak presetów. Ale to tylko pozory, bo po wczytaniu towarzyszącego pliku FXB uzyskujemy dostęp do szeregu brzmień fabrycznych. Druga sprawa – presety są słabiutkie. Dlatego trzeba zadać sobie trudu i trochę pokręcić. Instrument bardzo ładnie reaguje na edycję i dzięki swej prostej konstrukcji szybko pozwala uzyskać oczekiwany efekt. Trzecia sprawa – brak efektów i surowe brzmienie. Pierwsze obchodzimy stosując zewnętrzne wtyczki (ja użyłem przepadzistego pogłosu Valhalla Shimmer oraz korektora PSP NobleQ i limitera LoudMax), a z drugim dajemy sobie radę układając warstwowo dwa lub trzy Szarlatany, z lekko odstrojonymi oscylatorami.
> Najnowsze komentarze