To historia spotkania Izabeli Trojanowskiej, Romualda Lipki, Andrzeja Mogielnickiego i muzyków Budki Suflera. Zaczynamy od narodzin scenicznego wizerunku wokalistki oraz dwuznacznego tekstu piosenki, a następnie przenosimy się do studia Radia Lublin wiosną 1980 roku.
„Nic nie może wiecznie trwać” Anny Jantar to jeden z najważniejszych polskich przebojów końca lat 70. Utwór skomponowany przez Romualda Lipko do tekstu Andrzeja Mogielnickiego miał otworzyć zupełnie nowy etap w karierze wokalistki. W tragicznym kontekście wydarzeń z marca 1980 roku stał się jednak także symbolicznym pożegnaniem. Zobacz dekonstrukcję na YouTube W tej dekonstrukcji rozbieram nagranie na części pierwsze: analizuję kompozycję, strukturę, aranżację, rytmikę, bas, automat perkusyjny, partie smyczkowe, brzmienia syntezatorowe, możliwy udział Minimooga i string-maszyny w rodzaju Crumar Performer, a także sposób, w jaki Romuald Lipko zbudował przestrzeń dla niezwykle charakterystycznego głosu Anny Jantar. Poniżej cała sesja odtworzona od początku do końca oraz link do pobrania materiałów źródłowych (wyłącznie do celów edukacyjnych).
Rejestracja jest bardzo szybka i prosta. Wymagane jest jedynie podanie adresu e-mail, nazwy użytkownika oraz hasła. Po zarejestrowaniu konto od razu jest aktywne.
Dzięki rejestracji możliwe jest wygodne kupowanie naszych materiałów edukacyjnych. Dodatkowo zyskasz możliwość komentowania na naszym blogu pod stałym, zarezerwowanym tylko dla Ciebie pseudonimem.
Możesz też zalogować się do naszego serwisu za pomocą konta na Facebooku. Z Twojego profilu pobierzemy jedynie nazwę oraz adres e-mail. Nie publikujemy nic na Twoim profilu.