„Nic nie może wiecznie trwać” Anny Jantar to jeden z najważniejszych polskich przebojów końca lat 70. Utwór skomponowany przez Romualda Lipko do tekstu Andrzeja Mogielnickiego miał otworzyć zupełnie nowy etap w karierze wokalistki. W tragicznym kontekście wydarzeń z marca 1980 roku stał się jednak także symbolicznym pożegnaniem.
Zobacz dekonstrukcję na YouTube
W tej dekonstrukcji rozbieram nagranie na części pierwsze: analizuję kompozycję, strukturę, aranżację, rytmikę, bas, automat perkusyjny, partie smyczkowe, brzmienia syntezatorowe, możliwy udział Minimooga i string-maszyny w rodzaju Crumar Performer, a także sposób, w jaki Romuald Lipko zbudował przestrzeń dla niezwykle charakterystycznego głosu Anny Jantar.
Poniżej cała sesja odtworzona od początku do końca oraz link do pobrania materiałów źródłowych (wyłącznie do celów edukacyjnych).

Koszyk (







Łzy płynęły mi ciurkiem.
Gdybym miał określić tę piosenkę, aranżację, ale i rekonstrukcję też, powiedziałbym: BRAWUROWA.
A może kiedyś coś z Lombardu? Np. "Gołębi puch"?
Świetne.
Kombi Słodkiego Miłego Życia
genialne