Przyglądam się konstrukcji Babyface Pro FS, przedwzmacniaczom, konwersji, wyjściom słuchawkowym, ADAT, zegarowi SteadyClock FS oraz możliwościom miksera TotalMix FX. Pokazuję też coś mniej typowego: jak za pomocą Reapera, starego kontrolera Akai MPK Mini, MIDI, OSC i odrobiny pomocy AI zbudowałem własny system sterowania TotalMix FX praktycznie bez używania myszy.
Wracam do Revolution 14×16 w całkowicie nowej, przygotowanej od podstaw wersji testu. Tym razem przyglądam się nie tylko funkcjom interfejsu, ale również jego konstrukcji, transformatorowym i beztransformatorowym torom wejściowym, konwersji, latencji, sekcji zasilania, mikserowi słuchawkowemu oraz praktycznemu wykorzystaniu insertów.
ASM Leviasynth to syntezator, który już po kilku minutach potrafi wciągnąć na wiele godzin. Z jednej strony mamy tu hi-endowe wykonanie, metalową konstrukcję, kolorowy ekran dotykowy, ogromną liczbę manipulatorów, pady Polytouch, MPE, arpeggiator, sekwencer i bardzo rozbudowaną matrycę modulacji. Z drugiej – 8 oscylatorów, ponad 140 konfiguracji algorytmicznych, cyfrową elastyczność, analogowy filtr dolnoprzepustowy i zestaw efektów, które nie są tylko dodatkiem, ale mogą stać się integralną częścią brzmienia.
Są takie utwory, które nigdy nie były przebojami, a mimo to wystarczy kilka pierwszych sekund, by uruchomić całą lawinę skojarzeń. Dla wielu widzów w Polsce takim utworem jest „Visitation” Mike’a Vickersa – muzyczny symbol programu Sonda.
W tym odcinku rozkładam na części pierwsze kompozycję, która przez lata kojarzyła się z nauką, techniką, kosmosem, eksperymentem i przyszłością. Sprawdzam, z czego wynika jej energia, jaką rolę pełni gitara basowa, fortepian, perkusja, obój oraz syntezator Moog, i dlaczego tak krótki temat potrafił tak mocno zapisać się w zbiorowej pamięci.
Zobacz dekonstrukcję na YouTube
Poniżej cała sesja odtworzona od początku do końca oraz link do pobrania materiałów źródłowych (wyłącznie do celów edukacyjnych).
To nie jest atak na Was. Przeciwnie: to felieton o pasji słuchania, emocjach, muzyce i o tym, dlaczego nasze uszy nie działają jak miernik SPL, analizator widma ani laboratoryjny system pomiarowy.
„Nic nie może wiecznie trwać” Anny Jantar to jeden z najważniejszych polskich przebojów końca lat 70. Utwór skomponowany przez Romualda Lipko do tekstu Andrzeja Mogielnickiego miał otworzyć zupełnie nowy etap w karierze wokalistki. W tragicznym kontekście wydarzeń z marca 1980 roku stał się jednak także symbolicznym pożegnaniem.
Zobacz dekonstrukcję na YouTube
W tej dekonstrukcji rozbieram nagranie na części pierwsze: analizuję kompozycję, strukturę, aranżację, rytmikę, bas, automat perkusyjny, partie smyczkowe, brzmienia syntezatorowe, możliwy udział Minimooga i string-maszyny w rodzaju Crumar Performer, a także sposób, w jaki Romuald Lipko zbudował przestrzeń dla niezwykle charakterystycznego głosu Anny Jantar.
Poniżej cała sesja odtworzona od początku do końca oraz link do pobrania materiałów źródłowych (wyłącznie do celów edukacyjnych).
Samo „zero decybeli” nie oznacza niczego, dopóki nie wiemy, do czego się odnosi. W tym filmie wyjaśniam, czym naprawdę jest decybel, skąd się wziął, dlaczego narodził się w telefonii i jak rozumieć takie zapisy jak 0 dBu, 0 dBV oraz 0 dB SPL.
Jak naprawdę powstał Careless Whisper? Dlaczego George Michael traktował tę piosenkę jak swój najcenniejszy skarb? Ilu saksofonistów próbowało zagrać słynny temat, zanim zaakceptowano partię Steve’a Gregory’ego? I jaką rolę odegrały zwolniona taśma, SARM West, Fairlight, DX7, Lexicon, AMS, SSL 4000E i analogowe studio lat 80.?
Zobacz dekonstrukcję na YouTube
W tej dekonstrukcji rozkładam Careless Whisper na ścieżki: saksofon, perkusję, bongosy, bas, gitary, klawisze, smyczki, chórki i studyjne efekty. To historia utworu, który zaczął się jako pomysł nastolatka w autobusie, a stał się symbolicznym początkiem solowej kariery George’a Michaela.
Poniżej cała sesja odtworzona od początku do końca oraz link do pobrania materiałów źródłowych (wyłącznie do celów edukacyjnych).
Filtr HPF potrafi być genialnym narzędziem, ale tylko wtedy, gdy wiemy, co naprawdę robi z sygnałem. Dajcie znać w komentarzach, czy stosujecie HPF automatycznie na większości śladów, czy raczej tylko tam, gdzie faktycznie widzicie lub słyszycie problem.
I druga sprawa: jeśli chcecie wesprzeć 0dB.pl, czyli Zero Decybeli, najprostsza pomoc to subskrypcja, komentarz, udostępnienie albo polecenie kanału komuś, kto interesuje się dźwiękiem, muzyką i produkcją. Dziękuję!
Korekcja przechyłowa, czyli Tilt EQ, przeżywa dziś prawdziwy renesans, szczególnie w masteringu. Choć jej idea jest niezwykle prosta, potrafi być jednym z najbardziej plastycznych i organicznych sposobów kształtowania brzmienia.
W tym materiale testuję PSP Tilt-Q nową wtyczkę firmy PSP Audioware, która rozwija koncepcję klasycznego układu Amblera znanego z dawnych konstrukcji hi-fi.
Rejestracja jest bardzo szybka i prosta. Wymagane jest jedynie podanie adresu e-mail, nazwy użytkownika oraz hasła. Po zarejestrowaniu konto od razu jest aktywne.
Dzięki rejestracji możliwe jest wygodne kupowanie naszych materiałów edukacyjnych. Dodatkowo zyskasz możliwość komentowania na naszym blogu pod stałym, zarezerwowanym tylko dla Ciebie pseudonimem.
Możesz też zalogować się do naszego serwisu za pomocą konta na Facebooku. Z Twojego profilu pobierzemy jedynie nazwę oraz adres e-mail. Nie publikujemy nic na Twoim profilu.
Koszyk (
